Menweb

Menweb

Aanmaakblog

Aanmaakblok. Soms een klein vonkje om grote vuren te maken.
Soms het begin van een avond vol warmte.
Maar soms ook meteen de haard in.

En dat is twee

AlgemeenPosted by 8bg Wednesday, September 12 2007 22:44:18

Dinsdag een week later. Weer een Open Bak, weer een opdracht. Dit keer dient de bezoeker een gedicht te schrijven in het thema 'prille liefde'.

Tja, daar is wat mij betreft al alles over geschreven. In de pauze schrijf ik dus geen gedicht. Als we na de pauze weer in de stoel zitten vraagt de presentator mij mijn kaartje in te leveren waarop ik hem een leeg vel laat zien. De voorstelling gaat verder.

Terwijl de live-band zijn live-muziek aan een live-publiek ten gehore brengt leest de presentator alle ingeleverde inzendingen door. Uit frustratie -ik had immers niets ingeleverd- schrijf ik twee heel korte zinnetjes op en laat het mijn buurman lezen. Hij moet hard lachen.

Ik besluit een poging te wagen en duw als de live-muziek is weggeëbt de twee zinnetjes in de handen van de presentator. Dat is het voordeel van op de eerste rij zitten. Als laatste van de gedichten wordt mijn gedicht voorgelezen en tot grote verrassing wordt er hard en veel gelachen.

De presentator kiest zijn twee favorieten uit -een Limburgs lied op zijn Limburgs gezongen door twee betweterige Limburgse oma's en dus dat werkje van mij- en zoals ik als vreesde werd ik winnaar. Gevolg: weer een T-shirt, ditmaal in de kleur grijs. Mijn enthousiasme werd vastgelegd door regionale tv-zender AT5, zodat ik binnenkort dus wel heel erg blij over de Amsterdamse televisieschermen zal dansen.

Wat is dan nu eigenlijk mijn probleem?
Het is een slecht gedicht. Het was een platvloerse, seksistische, puberale opmerking. Bovendien snap ik zelf de clou niet, en verder iedereen wel. In tegenstelling tot het literaire hoogstandje van vorige week was dit gewoon een waardeloos flutdingetje. Maar toch een T-shirt waard.

Omdat ik me niet aan zulke teksten wil binden zal ik ook niet het gedicht hier plaatsen. Ik kan wel melden dat het maar twee woorden waren. In totaal maar vier lettergrepen.

Om toch een idee te krijgen welke richting het werk opging is het redelijk te vergelijken met de grap van de twee vissers die een prachtige jonge zeemeermin uit het water visten. De ene bekeek haar en gooide haar weer terug. Hierop volgde de briljante dialoog:

'Waarom?'
'Hoe?'

Zo, en vanaf nu ga ik me weer met het betere literaire werk bezighouden. Tenzij er een T-shirt mee te winnen valt natuurlijk...

  • Comments(0)//www.8bg.nl/#post10